L’arpitan, aquel desconegut…

A l’occasion dels debats sus las lengas « regionalas » a l’Amassada Nacionala, le 7 de mai darrièr, avèm ausit parlar de mantunas lengas : le basc, le catalan, le breton, le còrse, quitament del alsacian… mas… pas de l’arpitan.

Mai conegut jos le nom de « francoprovençal » que daissariá creire qu’es pas qu’una mescla de francés e d’occitan, l’arpitan es, segon Wikipédia, una de las 3 lengas gallo-romanas (que son : arpitan, francés, e nosautres ! lol). Le nom « Arpitan » vòl dire « montanhòl » (alp > arp), cap de dobte en vesent la mapa de l’airal lingüistica d’aquela lenga :

(es un territòri qu’es pas tot pichon !)

S’esten sus 3 estats : França, (Itàlia —qualquas valadas tanben !—), e Soïssa.

Se pàusan de questions de grafia, n’an fach una subredialectala i a qualquas annadas, per difusir de tèxtes que se pòdon comprene per totes lors locutors, de dialectes diferents. Le melhor per se rendre compte de la lenga es de ne legir e escotar un tròç :

• 4a de cubèrta del primièr libre editat amb la grafia novèla :

• Lectura de la pagina 6 d’una BD de Tintin :

Tot aquò me fa plan somiar… la montanha… un chalet perdut al mitan de la nèu… l’amor sus una pèl de bèstia una fonduda savoiarda al canton del fuòc…

Mai d’entressenhas :


Advertisements

9 thoughts on “L’arpitan, aquel desconegut…

  1. Sembla pas tròp complicat de compréner. Es a penas mai exotic que lo provençau o lo lengadocian de Montpelhièr, finalament (vist de Gasconha, ben segur).
    Quan legiguèri ta darrièra frasa (pas los entressenhas, la d’abans): me diguèri que me fasiás una crisi de melanita aguda, sabiái pas qu’èra tan contagiós! lol!
    Notaràs quand meme que Lyon , Sant Esteve e Macon son pas precisament de vilas de montanha… Bon, mas as rason per una grand partida del territòri qu’es montanhòla.

  2. Qu’èi sajat d’apréner las basas de l’Arpitan mès qu’èi viste abandonat… qüate o cinc prononciacions ta ua sola letra, qu’ei tròp ta jo!

  3. Fau pas far l’amor sus una pèu de bèstia E manjar una fonduda savoiarda au meteis còup, es pas tròp glamor! Mai tot aquò me dona talent!

    Per parlar de l’arpitan un pauc:
    Cresi que lo nom de « francoprovençau », qu’agrada pas tròp ais arpitans, foguèt pas tant mau chausit, perque l’arpitan es coma un parlar de transicion entre lo francés (melhor dich, lei parlars d’oïl de Borgonha) e lo provençau (melhor dich, lei parlars occitans vivaroaupencs).

    Una causa, pensavi que lei lengas gallo-romanicas èran sonque lo francés e l’arpitan, e que l’occitan èra dins lo grop occitano-catalan, mai per tot çò qu’a de veire ambé lei lengas i a jamai ren de ben precís e determinat!

  4. Es curios (o pas?) que los paises arpitans ajan tots o guaireben tots lo francés coma lenga oficiau o co-oficiau: èst de França d’acòrd, mas tanben quasi tota la soissa romanda, lo val d’aoste en italia, es pas vertat en lo piemont italian.

  5. legint, veig que de lenga vostre es molt semblant a la meua, lo català i occità… segurament que’t costa mes llegiro peró ho ( u ) compendras…

    saluts, de catalunya!! (catalunya no es pas espanyola)

    NY = NH

  6. E òc, lo catalan e l’occitan son lengas cosinas ! 🙂
    PLanvengut aici, soi totjorn contenta de legir de catalans suls blògs occitans ! 🙂

Daissar una responsa

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Cambiar )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Cambiar )

Connecting to %s