Doncas, coma disiái, sabi enfin ont demorarai dins una o doas setmanas !

Trobèri a la fin d’octòbre un apartament que deviái aver a la debuta de novembre (yeah, òsca l’agencia !), a San Miquèl, a costat del metrò ! Quicòm coma 35m2, mas per ieu tota sola, me va faire de ben !

E coma (galejada privada inside) soi de l’Occitània Leopard Crew©®, ne devi botar en çò mieu, de l’estampat leopard !

❦

(tot aquò m’inspira une musica positiva ~ Feist, 1234)

Primièr imatge 100% ordi, sens comentari, ni musica…

… sonque la patz de la nuèit… chhhhh…

Me pòdi pas daissar dessenhar sens dire res ! Aquò’s una question de dignitat !

Fasiá de meses qu’èri pas tornada a la piscina amb mon amiga Viviane. Uèi i anèrem totas doás, mas me calguèri motivar… e pas qu’un pauc !

(e vaquí la musica qu’acompanha aquel espleit eroïc !) (hihihi !)

E après aquel grand esfòrç, anèrem prene l’aperetiu, nos contar un pauc nòstras vidas… al moment de nos daissar, me demandèt :
« Comment tu dis jeudi ?
(sul còp comprenguèri pas, li respondèri : ) — Bah jeudi ?
— Non, mais, en occitan ?
— Dijòus !
— A dijòus ! »

Aimi las gents curioses…

Trobar la sala, dins la fac del Miralh, ont i aviá la presentacion del metòde de prononciacion « L’occitan de viva votz » foguèt ja pas aisit…

… mas perqué faire un torn de taula per veire qual prononça cossí ? La responsa es clara :
• cossí cal PAS prononçar ? Bah… coma ieu !
• cossí cal prononçar ? Bah… PAS coma ieu !

En sortissent de la fac, aquela cançon dins la tèsta :