Fasiá de meses qu’èri pas tornada a la piscina amb mon amiga Viviane. Uèi i anèrem totas doás, mas me calguèri motivar… e pas qu’un pauc !
(e vaquí la musica qu’acompanha aquel espleit eroïc !) (hihihi !)
E après aquel grand esfòrç, anèrem prene l’aperetiu, nos contar un pauc nòstras vidas… al moment de nos daissar, me demandèt :
« Comment tu dis jeudi ?
(sul còp comprenguèri pas, li respondèri : ) — Bah jeudi ?
— Non, mais, en occitan ?
— Dijòus !
— A dijòus ! »
Aimi las gents curioses… 
14 Octòbre 2008 a 2:50
Eroïc au mens ! La musica daissa pensar qu’avetz segut lo canal juscanta Nòu-roses puèi tornar. Lo còp que ven vos companhe… per l’aperitiu !
14 Octòbre 2008 a 2:50
Mai, au finau, l’as trobada ta braieta de banh?
14 Octòbre 2008 a 2:54
E tamben siáu anat a la piscina uèi!! Quina coincidença
14 Octòbre 2008 a 2:56
Ein > lo còp que ven, serà un diluns tanben… :/
Axl > e òc, plan segur l’ai trobat, mas pas mon favorit !
14 Octòbre 2008 a 8:25
Protesti energicament. En occitan, qu’ei dijaus, dijAus.
Atencion a l’espòrt, tròp d’espòrt n’ei pas bon per la santat, qu’an estat aubligat de crear ua medicina de l’espòrt, n’ei ben la pròva, aquò!!!…
14 Octòbre 2008 a 9:45
“Que son estats”, e non “qu’an estat”, plan segur! Mila excusas! Uèi ai “postat” en catalan e mos neuronas èran encara a catalanejar
14 Octòbre 2008 a 21:10
[...] un pauc mai content que los ensajes de quilhs darriers temps, un pauc de mai e vau poder dire a Lutz que l’ai dessenhada sens que la se ne’n tròbe desformarda. Ah ? quò es totjorn lo [...]
14 Octòbre 2008 a 22:34
Eeeeeeeh keykòtokòdekí,
apondèi mas un ligam, ieu.
14 Octòbre 2008 a 22:48
Joan, t’en fagues pas per ièu… sabi « dosar mon esfòrç » !;) Per lo catalan es pas grèu, agacha aquel paure Einucent qu’es demorat blocat sus l’esperanto !
4 Novembre 2008 a 13:08
Jo tanben que vau a la piscina dab ua amiga !!! Que’m hé hòrt arríder aquesta pichóna isòria pr’amor que’m vedi jo e l’amiga davans lo ca fè a la fac ” Bon, i anem doman ?” “Oc ! de segur b’i anem !”. Lo lendoman totjorn davans lo cafè : “Bon, anem de cap a la piscina ?”… ” Arf, n’ei pas arretrobat lo malhòt ier”… “Erf, ne’m soi pas despeilushada…” !! Vaqui es tot ! hihi !
Ocitaneta en mòda que conti la mia vita suu blòg deus autes
6 Novembre 2008 a 15:19
Virginia, e quin e’s pòt hèr que n’ajas pas nat blòg personau on condar la toa vita? Qu’ei pecat, aquò…
E n’aprofièti per mandar un poton a la Lutz, que seriá un autre pecat sequenon…:-D
10 Novembre 2008 a 3:32
Virginia, soi segura que nos fariás un polit blòg de mai pel Bloguitge !
Anèm, volèm legir la tua vida sus lo teu blòg ! 
Potons tanben Joan, mas diga-me, demòras a Tolosa tu ? Perqué te vesèm pas jamai a l’Estanquet ?
12 Novembre 2008 a 5:04
Demori a Tolosa, òc. A Crotz de Pèira. E l’estanquet? M’i cau passar. Quora i sès? A la charrada deu divendres ser?
13 Novembre 2008 a 15:33
De còps òc, mas pas tot lo temps ! Benlèu lo divendres que ven !
16 Novembre 2008 a 12:36
Adieu Lutz! Fa longtemps qu’as pas mandat quauqua ren sus ton blòg… coma ieu!!!!
Es dificile d’aver lo temps per metre un blòg a jorn :’(
17 Novembre 2008 a 4:29
M’en parles pas !!